To, co oparte na wierze – obszar poznania, w którym człowiek interpretuje rzeczywistość poprzez przekonania, nadając jej znaczenie – niezależnie od tego, czy są one oparte na dowodach, doświadczeniu czy wierze.
Obejmuje różne rodzaje przekonań – od religijnych i egzystencjalnych, po kulturowe oraz osobiste interpretacje rzeczywistości, w tym między innymi wiarę w:
- Boga,
- znaki,
- przesądy,
- teorie spiskowe,
- numerologię,
- horoskopy,
- znaczenie imion,
- inne.
Wierzenia są naturalną częścią funkcjonowania człowieka. Ja wierzę w Boga i w wiele rzeczy z tej listy, bo wychodzę z założenia, że wszystko ma swoje źródło w tym samym początku.
Osoby z tym wiodącym profilem często mają poczucie misji, spełniania ważnej roli i wykonywania zadań istotnych społecznie.
Osiągnięcie poziomu max w tym obszarze może oznaczać utratę krytycznego dystansu oraz zwiększoną skłonność do przyjmowania przekonań bez ich weryfikacji, co może prowadzić do mieszania się tego, co prawdziwe, z tym, co wyobrażone.
Afirmacja i kontrafirmacja
W tym obszarze mieści się także pojęcie afirmacji. W trakcie analizy zauważyłam brak powszechnie używanego, jednoznacznego przeciwieństwa tego terminu, dlatego wprowadzam jako pojęcie w ramach tej teorii KONTRAFIRMACJĘ (ANTYAFIRMACJĘ). Oba pojęcia są równie ważne – świadomość ich istnienia i wpływu na nas samych jest kluczowa.
Afirmacja
Świadome, pozytywne potwierdzanie lub wzmacnianie przekonań, wartości albo obrazu siebie. Codzienne powtarzanie pozytywnych zdań o sobie.
„Jestem kompetentna i radzę sobie w trudnych sytuacjach.”
„Zasługuję na szacunek i dobre relacje.”
Kontrafirmacja (antyafirmacja)
Świadome zaprzeczanie lub osłabianie przekonań, wartości albo obrazu siebie. Utrwalanie negatywnego dialogu wewnętrznego poprzez powtarzanie krytycznych myśli.
„Nie dam rady, zawsze wszystko psuję.”
„Nie zasługuję na sukces ani uznanie.”